Terrastegel Classic FP "Atlantische Oceaan"
- /
-
Verzendklaar
naar verwachting over 7-14 dagen – productie loopt al - 90,40 € / 4 Stuk / m²
- (6,20 kg / Stuk)
EAN: 4251469363700 | Art.nr.: 6370
De Terrastegel Classic is een waterdoorlatende rubbertegel voor balkon, terras, dakterras en loggia. De tegel wordt los gelegd in halfsteensverband en met kunststof verbindingspennen gekoppeld, zodat een samenhangend oppervlak ontstaat zonder vaste bevestiging aan de ondergrond. Indien nodig kunnen afzonderlijke tegels worden opgenomen, bijvoorbeeld voor inspectie of vervanging.
Opbouw en oppervlak
De tegel heeft een tweelaagse opbouw. De draaglaag bestaat uit met PU gebonden rubbergranulaat op basis van gerecyclede autobanden (ELT). Daarop ligt een doorgekleurde EPDM-deklaag die UV-bestendig is en zijn kleur behoudt bij buitengebruik. Het oppervlak is fijn en gelijkmatig van structuur, stroef en geschikt voor gebruik op blote voeten.
Drainage
Dankzij de openporige structuur kan regenwater door de tegel heen wegstromen. Aan de onderzijde ondersteunen drainagekanalen de afvoer, zodat water niet op het oppervlak blijft staan. Op kunststof roosters voor grindstabilisatie kan het water direct in de ondergrond infiltreren, wat bijdraagt aan een droog en bruikbaar oppervlak.
Legwijze en verbinding
De tegels worden gelegd in halfsteensverband. Langs de zijkanten bevinden zich boringen waarin kunststof verbindingspennen worden gestoken. Deze steekverbinders koppelen telkens vier tegels met elkaar en stabiliseren het geheel. De licht afgeronde rand vermindert zijwaarts verschuiven. Op randen of details kan optioneel een duurzaam elastische PU-lijm worden toegepast.
Gebruik en comfort
De elastische opbouw zorgt voor een aangename loopervaring en dempt loop- en rolgeluiden, bijvoorbeeld van stoelen of tafels. Het oppervlak biedt grip, ook bij nat weer, en blijft bruikbaar bij wisselende weersomstandigheden. Daardoor is de tegel geschikt voor dagelijks gebruik op particuliere en semi-openbare buitenruimten.
Onderhoud en duurzaamheid
De Terrastegel Classic is weer- en vorstbestendig en vraagt weinig onderhoud. Regelmatig vegen en incidenteel reinigen met water is doorgaans voldoende. Beschadigde of sterk vervuilde tegels kunnen afzonderlijk worden vervangen zonder het gehele oppervlak te demonteren.
Korting
Producthoogtepunten
Kenmerken
Productdetails – Materiaal en Structuur
Vergelijkingswaarden
EPDM is een synthetische rubbersoort, voluit ethyleen-propyleen-dieenrubber; EPDM-granulaat wordt vooral toegepast voor gekleurde, weerbestendige oppervlakken. EPDM bestaat uit ethyleen, propyleen en een kleine hoeveelheid dieen. Het granulaat bestaat uit een gevulkaniseerd rubbermengsel op basis van EPDM-rubber, vermalen tot granulaat.
De kleine hoeveelheid dieen levert de reactieplaatsen waar de molecuulketens zich tijdens de vulkanisatie tot een elastisch netwerk verbinden. Samenstelling en vernettingsgraad bepalen eigenschappen zoals hardheid, elasticiteit en bestendigheid tegen warmte, koude en media. De hoofdketen van EPDM is grotendeels verzadigd, wat bijdraagt aan de bestendigheid tegen ozon, UV-straling en veroudering. EPDM blijft ook bij koude elastisch en is bestand tegen water, verdunde zuren en logen. Minerale oliën en brandstoffen kunnen EPDM laten zwellen.
Het door WARCO gebruikte gekleurde EPDM-granulaat wordt nieuw vervaardigd. De kleur wordt al in het rubbermengsel aangebracht, zodat ieder granulaatkorreltje over de gehele doorsnede gekleurd is. Bij tweelaagse terrastegels, balkontegels, fitnesstegels en valbeschermingstegels vormt het EPDM-granulaat de gekleurde toplaag. Onder deze EPDM-toplaag ligt een elastische draaglaag van PU-gebonden ELT-rubbergranulaat.
Terrastegels van PU-gebonden rubbergranulaat veranderen na verloop van tijd in kleurbeeld en oppervlak. De mate van verandering hangt af van het type granulaat, de zoninstraling op de leglocatie en de belasting van het oppervlak; de elastische eigenschappen veranderen langzamer dan het uiterlijk. In de eerste weken doorlopen de terrastegels een inloopfase. Bij gekleurde ELT-tegels wordt het gepigmenteerde PU-bindmiddel onder invloed van zonlicht aanvankelijk iets donkerder. Omdat afzonderlijke terrastegels niet evenveel licht ontvangen, kan het oppervlak tijdelijk ongelijkmatig ogen. Een pas gesneden EPDM-toplaag krijgt tijdens de eerste zonnige dagen een iets warmere tint.
Onder zoninstraling kan een terrastegel tijdelijk een donkerdere kleur aannemen. Dit wordt veroorzaakt door het PU-bindmiddel, niet door het EPDM-granulaat; de verandering is omkeerbaar, waarna de kleur weer lichter wordt. Vervolgens wordt het uiterlijk doorgaans weer gelijkmatig. Bij UV-gestabiliseerde tegels heeft UV-straling pas later invloed op de tegel. Die aanduiding heeft geen betrekking op de kleur en is geen toezegging dat de kleur onveranderd blijft.
Op langere termijn verandert het kleurbeeld per type granulaat om verschillende redenen. Natuurlijk zwart ELT-rubbergranulaat is nieuw diepzwart en verandert onder UV-invloed geleidelijk naar een antraciete tint, vergelijkbaar met de kleurverandering van autobanden. Bij gekleurd ELT is het PU-bindmiddel gepigmenteerd en vormt het een gekleurde coating rond de zwarte rubberkorrels. De kleur zit dus in die coating en niet in de korrel zelf. Op belopen delen kan de coating door gebruik afslijten, waardoor het zwarte rubbergranulaat zichtbaar wordt. Een EPDM-toplaag is door en door gekleurd, kleurstabiel en UV-bestendig.
Ook afzettingen kunnen het uiterlijk beïnvloeden. Stof, pollen en fijn zand kunnen zich in de oppervlaktestructuur vastzetten, waardoor het oppervlak matter lijkt; deze resten zijn te verwijderen en de slipvaste werking blijft behouden. Dit moet worden onderscheiden van het gedrag van zuiver ELT bij langdurige, intensieve zoninstraling: dit verliest langzaam elasticiteit en wordt dicht bij het oppervlak brosser. Dat proces verloopt langzamer dan de zichtbare kleurveranderingen.
Terrastegels van rubbergranulaat zijn slipvast volgens NEN-EN 16165 en vallen in antislipklasse R10. Volgens bijlage B van die norm (voorheen DIN 51130) worden ze getest met testschoenen op een met olie bevochtigd hellend vlak. De gemiddelde acceptatiehoek varieert, afhankelijk van de productreeks, van circa 12 tot 17 graden. Daarmee vallen alle reeksen binnen R10. Die classificatie bevestigt de slipvastheid onder de testomstandigheden, maar niet onder alle omstandigheden.
De slipvastheid ontstaat vooral door wrijving als gevolg van vervorming (hysterese): de schoenzool past zich aan de afzonderlijke granulaatkorrels aan en vervormt daarbij. Die vervorming zorgt voor het grootste deel van de wrijving. Buiten draagt bij regen ook de waterdoorlatendheid van de tegels bij aan de slipvastheid. Neerslag loopt door de tegels weg, zodat zich onder normale omstandigheden geen aaneengesloten waterfilm vormt. De proef met olie meet dit effect niet.
Voor zones waar op blote voeten wordt gelopen, is geen meetwaarde volgens NEN-EN 16165, bijlage A (klassen A, B of C), beschikbaar. Daarom kan voor die zones geen aantoonbare slipvastheid worden gegarandeerd. Natte bladeren, een algenlaag, ijs, rijp, platgetrapte sneeuw, olie, vet en resten van reinigingsmiddelen verminderen de slipvastheid of nemen die volledig weg. Houd de tegels daarom hiervan vrij, veeg ze schoon en verwijder olie snel. De slipvastheid blijft ook niet vanzelf gedurende de hele gebruiksduur gelijk: slijtage kan het oppervlak van de korrels na verloop van tijd gladder maken.
Hoe dik terrastegels zijn, hangt af van het type bekleding, de legwijze en het gebruik van het terras. De gangbare diktes lopen per soort terrasbekleding sterk uiteen.
Keramische terrastegels zijn meestal circa 0,8 tot 1,2 cm dik en worden volvlaks verlijmd. Keramische tegels die los op tegeldragers worden gelegd, hebben doorgaans een dikte van ongeveer 2 cm.
Natuursteentegels zijn, afhankelijk van de steensoort en het formaat, circa 3 tot 5 cm dik. Betontegels voor terrassen hebben meestal een dikte van 4 tot 6 cm. Bij grote formaten kan een grotere dikte nodig zijn.
Houten en WPC-planken zijn doorgaans circa 2 tot 3 cm dik en worden op een onderconstructie gemonteerd. Hoe dunner de plank, hoe dichter de oplegpunten moeten liggen. Kliktegels van hout of kunststof zijn doorgaans vanaf circa 1,5 cm dik, inclusief het draagraster.
Terrastegels van PU-gebonden rubbergranulaat zijn, afhankelijk van de productserie, circa 2 tot 4 cm dik. Ze worden los gelegd en vormen dankzij het geïntegreerde verbindingssysteem doorgaans één samenhangend tegelvlak.
Bij de vraag welke terrasvloer het minst warm wordt, wegen zoninstraling en oppervlakkleur zwaarder dan het materiaal. Een terras in de schaduw blijft het koelst; bomen, markiezen of een schaduwdoek houden directe zoninstraling tegen. Luchtbeweging ondersteunt de afkoeling van het oppervlak. Op een zonnig terras warmen lichte bekledingen minder sterk op dan donkere. Lichte oppervlakken reflecteren een groter deel van de zoninstraling, terwijl donkere oppervlakken meer straling opnemen en die in warmte omzetten. Dit geldt voor hout, WPC, steen, keramiek en rubbergranulaat.
Naast de oppervlaktetemperatuur bepaalt het materiaal hoe heet een bekleding bij het betreden aanvoelt. Dichte bekledingen van steen, keramiek of beton geven opgeslagen warmte snel door aan de voetzool.
Terrastegels van PU-gebonden rubbergranulaat hebben een openporige korrelstructuur en een lage dichtheid. Bij kort contact geven zij minder warmte door aan de huid en zodra er geen direct zonlicht meer op valt, koelen zij snel weer af.
Voor een onderhoudsvriendelijk terras zijn er twee soorten tegels: keramische terrastegels met een gesloten oppervlak en waterdoorlatende terrastegels van rubbergranulaat met PU als bindmiddel. De structuur van het tegeloppervlak, de voegen, de ligging van het terras en de afwatering bepalen hoeveel schoonmaakwerk in de praktijk nodig is.
Op keramische terrastegels blijft vuil meestal aan de oppervlakte en kan het doorgaans worden weggeveegd of afgespoeld. Op ruwe tegels of tegels met veel reliëf en in brede voegen blijft vuil juist makkelijker zitten. Daardoor is meer onderhoud nodig. Dat is vooral merkbaar bij grindtegels, maar ook bij natuursteen, terracotta en houten tegels.
Bij terrastegels van rubbergranulaat spoelt regen fijn stof en stuifmeel door de waterdoorlatende structuur heen. Bladeren, aarde en zand zijn met een bezem of tuinslang te verwijderen. Voor een grondige reiniging kan ook een hogedrukreiniger worden gebruikt. Het water loopt dan door de tegels weg.
Ook onderhoudsvriendelijke terrastegels zijn niet onderhoudsvrij. Afvoeren, de randen van het terras en open voegen moeten regelmatig worden ontdaan van vuil en begroeiing.
De prijzen van rubberen terrastegels van WARCO beginnen bij circa € 36 per vierkante meter. Het gaat dan om terrastegels van 50 × 50 cm met een dikte van 3 cm. Per vierkante meter zijn vier tegels nodig. Alle prijzen zijn inclusief btw.
De uiteindelijke prijs van een terrastegel hangt af van de productlijn, de dikte en de toplaag. Tegels met een gekleurde EPDM-toplaag behoren tot de duurste uitvoeringen en kosten tot circa € 110 per vierkante meter. De prijs van elke uitvoering staat op de productpagina in de webshop; de vermelde prijs per vierkante meter geldt alleen voor de tegels zelf.
De tegels worden zonder lijm of mortel los gelegd op een verharde ondergrond, zoals beton, asfalt, betonklinkers of natuursteentegels. Dat is prima zelf te doen. Ontbreekt een vaste ondergrond, dan is ook een fundering nodig, bijvoorbeeld met grindroosters.
Terrastegels van rubbergranulaat hebben een randopsluiting nodig wanneer zij zijdelings kunnen verschuiven.
Zijn de tegels stevig met elkaar verbonden, dan kan een randopsluiting achterwege blijven. Dat geldt ook wanneer de tegels blijvend met de ondergrond zijn verbonden.
Bestaande zijdelingse begrenzingen kunnen een extra randopsluiting vervangen. Wanneer een wand, balustrade, attiek of trottoirband direct op de randtegels aansluit, is geen verdere randopsluiting nodig. Ook bij een gazon dat vlak en op gelijke hoogte op de randtegels aansluit, is geen aanvullende randopsluiting vereist. De in de grond gewortelde graszode ondersteunt de tegels zijdelings en voorkomt dat zij verschuiven.
Bij verlijmde tegels is doorgaans geen randopsluiting nodig. Ook uitvoeringen met een vaste puzzelverbinding vereisen dit in de regel niet.
Onder terrastegels ligt een vlakke, draagkrachtige en goed ontwaterde ondergrond. Bij terrassen op maaiveld moet de fundering tegen vorst zijn beschermd. De precieze uitvoering hangt af van het type terrastegel en van het bestaande oppervlak.
Bij een terras op maaiveld bestaat de fundering uit een draagkrachtige aardebaan en een voldoende verdichte vorstbeschermende en dragende laag. Stijve tegels van beton of natuursteen worden doorgaans gelegd op een gelijkmatig afgestreken splitlaag. Keramische terrastegels kunnen, afhankelijk van het systeem, op een splitlaag, op tegeldragers of gebonden worden gelegd. Houten terrasplanken en WPC-terrasplanken vereisen een geschikte onderconstructie.
Terrastegels van PU-gebonden rubbergranulaat hebben een doorlopende ondersteuning nodig en kunnen niet plaatselijk op tegeldragers steunen. Op een intact oppervlak van beton, asfalt, betonstraatwerk of natuursteen kunnen deze tegels los worden gelegd, zonder mortelbed. De bestaande ondergrond moet water met voldoende afschot naar een afvoer of een infiltratievlak leiden.
Op onverharde grond wordt eerst een vlakke, draagkrachtige aardebaan gemaakt. Daarop kunnen vlak gelegde grindroosters een stabiele, waterdoorlatende ondersteuning vormen. De kamers van de grindroosters worden volledig gevuld met geschikt split. Afhankelijk van de bodemgesteldheid en de vorstbelasting is onder de grindroosters aanvullend een verdichte vorstbeschermende en dragende laag nodig. Voor deze opbouw met grindroosters is geen betonplaat nodig.
Grindroosters kunnen als dragende laag op drie manieren worden aangebracht: rechtstreeks op de aanwezige grond, in een splitlaag op het baanbed of op een fundering van menggranulaat.
Voor het vullen van de cellen wordt gebroken, hoekig split gebruikt. De cellen worden tot aan de rand gevuld en het split wordt gelijk met de bovenzijde afgewerkt.
Bij een voldoende draagkrachtige ondergrond en een geringe belasting volstaat plaatsing rechtstreeks op de aanwezige grond. De teelaarde moet worden afgegraven en bij het maken van het baanbed is nauwkeurigheid nodig. De roosters worden direct op de natuurlijke grond gelegd, waarbij de grondpennen de grond binnendringen. Deze grondpennen zijn 4 cm lang.
Om oneffenheden te corrigeren, wordt op het baanbed een dunne splitlaag aangebracht. De grondpennen reiken door het split tot in het baanbed.
Bij een weinig draagkrachtige ondergrond, een vorstveilige opbouw of een hoge voorziene belasting wordt eerst een fundering van menggranulaat aangebracht en verdicht. De grondpennen kunnen niet in het verdichte menggranulaat dringen. Daarom komt op de fundering een splitlaag, zodat de pennen volledig kunnen indringen. Deze splitlaag moet minstens 6 cm dik zijn. De roosters moeten overal goed aansluiten.
Grindroosters zijn in de handel ook bekend als grasroosters of kunststofroosters. De roosters worden in de dunne splitlaag geplaatst, die voor het corrigeren van oneffenheden ongeveer 2 tot 5 cm dik is.
Kunststof verbindingspennen, ook insteekpennen en verbindingsstiften genoemd, zijn cilindrische pennen van kunststof met een geprofileerd oppervlak. Ze zitten in fabrieksmatig aangebrachte boorgaten aan de zijkanten van de tegels en verbinden rubbertegels uit aangrenzende rijen met elkaar. Dwars op de as van de pennen voorkomen ze dat de tegels ten opzichte van elkaar verschuiven. In de richting van die as blijven de tegels beweeglijk.
De tegels worden rij voor rij in halfsteensverband gelegd. De verbindingspennen worden eerst aan één zijde in de nieuw te plaatsen tegel gestoken. Daarna wordt deze tegel met de pennen voorop in de boorgaten van de twee aangrenzende tegels van de reeds gelegde rij gedrukt. De pennen horen vast te zitten. Daarom is een merkbare kracht bij het insteken en samenschuiven normaal. Indien nodig kunnen de verbindingspennen worden vastgelijmd. Dit voorkomt dat de tegels in de richting van de as van de pennen uit elkaar drijven.
Rubberen tegels worden voor het onderhoud met een pH-neutraal reinigingsmiddel gereinigd. Kalkafzettingen, krijtuitbloeiingen en hardnekkig vuil op rubberen tegels met een EPDM-oppervlak worden met een mild zure reiniger verwijderd. De biologisch afbreekbare Sonett WC-reiniger Munt-Mirte is hiervoor geschikt gebleken.
De mild zure reiniger wordt gelijkmatig aangebracht en moet 10 tot 15 minuten inwerken. Daarna wordt het oppervlak voorzichtig geborsteld en grondig met schoon water nagespoeld.
Na het naspoelen volstaat voor de dagelijkse reiniging een neutrale reiniger. Ook Sonett Oranje Krachtreiniger kan worden gebruikt in de voor vloeren voorgeschreven verdunning. Grotere binnenoppervlakken kunnen met een schrobzuigmachine met walsborstel worden gereinigd; een eenschijfsmachine is hiervoor ongeschikt.
Sterk alkalische reinigers, schuurmiddelen en niet-vrijgegeven oplosmiddelhoudende reinigingsmiddelen mogen niet worden gebruikt. Elk nieuw middel wordt eerst getest op een weinig zichtbare plek. Zure reinigers mogen niet opdrogen.
