Wat is het verschil tussen een puzzelverbinding, kunststof insteekverbinders en een verborgen puzzelverbinding bij rubberen vloertegels?

WARCO biedt verschillende verbindingssystemen voor rubberen vloertegels. Ze verschillen in opbouw, verbindingstechniek en de zichtbaarheid van de voeg nadat de vloer is gelegd. Hieronder staan de belangrijkste verschillen.

Puzzelverbinding (zichtbaar)

Bij dit systeem zijn de tegelranden uitgevoerd als een puzzelverbinding met paddenstoelvormige verbindingselementen. Tijdens het leggen grijpen de profielen van aangrenzende tegels stevig in elkaar en vormen zij een doorlopende verbinding over de volledige tegelhoogte. De vertanding wordt tijdens het persen gevormd of na het uitharden nauwkeurig uitgesneden. Of het tandpatroon aan het oppervlak zichtbaar blijft, hangt af van de randafwerking, met of zonder afschuining, en van de kleur van het oppervlak. Dankzij de symmetrische geometrie worden belastingen gelijkmatig opgenomen, waardoor dit de stabielste verbindingsvorm van de drie systemen is.

Insteekverbinders (kunststof deuvels)

Dit systeem maakt gebruik van losse kunststof deuvels, die zijdelings in voorgeboorde gaten van de tegels worden gestoken. De tegels zelf hebben gladde, rechte randen, vergelijkbaar met een betontegel. Ze worden gelegd in halfsteensverband, waarbij iedere tegel met deuvels is verbonden met twee tegels in de voorgaande rij en twee in de volgende rij. Zo wordt zijdelings verschuiven voorkomen, terwijl beweging in de lengterichting van de deuvels mogelijk blijft. Daarom wordt het tegelvlak doorgaans omsloten door een opsluitrand. Daarvoor is geen aparte constructie nodig: ook een bestaande borstwering, een muur of een op gelijk niveau aansluitend gazon kan als opsluitrand dienen.

Verborgen puzzelverbinding

De verborgen puzzelverbinding is een doorontwikkeling van de klassieke puzzelverbinding, maar zo ontworpen dat deze na het leggen niet zichtbaar is. De vertanding bevindt zich aan de onderzijde van de tegel en is geïntegreerd in een trapsgewijze sponning. Twee zijden dragen de vertanding en de andere twee de passende uitsparingen. Tijdens het leggen grijpen de profielen aan de onderzijde stevig in elkaar en ontstaat een stabiele verbinding. Van bovenaf blijft alleen een gesloten voegbeeld met strakke, rechthoekige lijnen zichtbaar, meestal in een schaakbordpatroon.