Wanneer heb ik een opsluitband nodig bij bestrating of rubbertegels?
Een opsluitband is nodig om een oppervlak op een ongebonden draaglaag aan de vrije randen tegen zijdelingse verschuiving te beschermen. Een opsluitband wordt ook bandsteen of kantsteen genoemd. Dit geldt in het bijzonder voor in verband gelegde bestrating, verhardingsplaten en rubbertegels met koppelverbindingen.
Bestaande vaste begrenzingen kunnen deze bescherming tegen zijdelingse verschuiving eveneens bieden. De randafwerking vormt het zijdelingse tegenlager voor de verharding en neemt horizontale krachten als gevolg van gebruik en temperatuurbewegingen op. Daardoor blijven de buitenste stenen of tegels op hun bedoelde plaats, wordt het voegpatroon gestabiliseerd en wijken de randzones niet uit.
Een extra kantopsluiting is niet nodig wanneer een aangrenzend betonnen oppervlak, een muur of een vaste gebouwrand de verharding al blijvend begrenst. Los van de constructieve opsluiting kan een opsluitband paden en verharde oppervlakken duidelijk scheiden van gras, beplantingsvakken en zandoppervlakken. Typische toepassingen zijn de omranding van beplantingsvakken en de begrenzing van beachvolleybalvelden.
De opsluitband wordt rechtop in een betonfundering geplaatst en aan de zijkant gezekerd met een steunrug. Circa 65 % van de hoogte van de opsluitband bevindt zich onder het uiteindelijke maaiveld. Voor een blijvend stabiele randafwerking is een draagkrachtige, voldoende gedraineerde ondergrond met een vorstvrije opbouw vereist. Elastische opsluitbanden zijn geschikt voor rechte en gebogen randlijnen.